Mektup . . . Ağzı bantlanmış renkli kağıtların içine sığdırabildiğimiz özlemler , yepyeni dünyalar , korkular . . . Hayatımın en büyük tutkularından biri . 

   Çocukluğumdan beri yazmayı seven biri olmuşumdur . Mürekkebin kağıtla buluşup yeni dünyalar kurmasına her zaman hayran kalırım .  Okulda kavga ettiğim arkadaşıma özürümü yazıyla dile getirir ; hiç ulaşmayacak birine , gönderilmeyecek olan mektuplar yazardım . Yazmaya olan bu aşkımdan dolayı yurt dışına taşınan bir arkadaşımla sosyal medyadan yazışmak yerine mektup yazmaya kadar verdim . Mektuplaşmaya olan susuzluğumu birazcık giderince neden ' gerçek ' bir mektup arkadaşı aramadığımı düşündüm . Hemen internetten mektup arkadaşı aramaya başladım . Uzun bir arayıştan sonra İstanbul'da yaşayan birinin adresini aldım . Adresi aldıktan hemen sonra o kişi hakkında her şeyi hem geçmişten hem kafamdan sildim . Çünkü gerçek bir mektup arkadaşıyla ilgili bilgiler sadece mektup yoluyla edinilebilir . 

  Genelde sabırsız olan taraf olduğum için ilk mektupları ben yollamayı isterim . Fakat cevabın geleceği o süre zarfında da kaç kere pişman olurum . İlk mektubumu uzun bir süreden sonra elime aldığımda dünyalar benim olmuştu . Sanki dokuz ay boyunca bebeğini sabırla karnında taşıyan bir annenin ilk dokunuşu gibiydi çocuğuna . Eve merdivenleri üçer üçer atlayarak çıkmıştım . Anneme haberi müjdeleyip hemen okumaya başlamıştım . 
  O zarfın içinden çıkanlar beni başka bir galaksiye götürmüştü sanki . Hiç beklemeden cevabı yazmıştım .

 O mektubun elime geçtiği ilk günden beri zarfların

 olduğu her yer bana güzel . Yeter ki bantları açılmamış olsun . . . 

Yazımı Zülfü Livaneli'nin çok sevdiğim bir şiiriyle bitiriyorum . 

''Mektup  Bir mektup  Üç satır yazı  Gönlünün karası  Tırmalamış ak kağıdı  Üç satır kara tırmık  Gönlünün karası  Tırmalamış ak kağıdı  Bir sevda  Bir kara sevda   Gönlünün sızısı  ''