Şu sıralar değişik olaylar dönüyor çevremde.Herkes mutsuz,huzursuz.Bunalıma giriyoruz bir şeyler ters gidince hemen.Mesela ''Boşverelim,hayat kısa.''diye bitiremiyorum cümlelerimi.Boş şeyler olmadığını görüyoruz hayatta ve düşünüyoruz''Hangisi doğru acaba?''.
   Yazının sonu ''Cehalet mutluluktur.''a dönecek gibi duruyor diyebilirsiniz,tam karşısında olduğumu hissetmiyorum bu görüşün şu aralarda.Öğrendikçe doğruları yeryüzünde,tanıdıkça ikiyüzlüler ve 'gerçek'insanları.Bazen keşke diyorum hepimiz gibi.

----Kaçmak istemek gerçeklerden.Her ne kadar bilsek de yanlış olduğunu,huzurdu galiba istediğimiz.Bencillikten kaynaklanan bilmeme hazzı.Beynimizdeki ego kısmının kullanım hatası.Bazen düşünmeme isteği.Bomboş olabilme.Boşverebilme.----

   Bu yüzden değişik oluyoruz galiba.Huzursuz,bunalmış ve mutsuz.Cahil kalıp mutlu olsaydık yeri miydi söylediğim noktada acaba.Ya bilerek mi yaşamak bütün kötü şeyleri.Bir kabustaymışçasına korkarak,cesur olamadığımızdan.