18.12.2015

22.33

----  

   Yürüyoruz.Geçmiş denilen bir şey bırakarak ardımızda.Yürüyoruz bilinmeyen bir zamana,nice mutluluklar,hüzünler bırakarak ardımızda.

   Hızlı gidiyor bu yürüyüş yazmadıkça,anlamsız.Daha da hızlanıyoruz ve artıyor ardımızda bıraktıklarımız.Biriktirmiyoruz yazmadıkça.Kayboluyorlar ve biz de kaybediyoruz hızlanan koşunun içinde.

   Yazmam gerektiğini öğrendim ben.Her ne olduysa geçmişi,yazarak saklamayı.Bazen mısralara,bazen ders kitabının üst köşesine,günlük sayfalarına,klavyede kaydırarak çoğu zaman.Biriktiler sonra 'güzel' bir geçmiş oluşturdular ardımda.Neler yaşadım sorusuna verebileceğim yanıtlar sakladım harflerin arasına ve binlerce hatıra.

   Geçmişi biriktirdim parmaklarımdan akıtarak.Birikmesi gerektiğini fark ettim yukarıdaki gibi.Fark ettim de biriktiremedim bir süre ve yaşayamadım o zamanlarda.Kaybolmuş bir dilim.Bembeyaz bir sayfa günlükte bir o kadar da puslu hafızada.

   Diyeceğim o ki,sayfalarımız kararsın belleklerimiz yerine.Mürekkepler,klavye şahit olsun ömrümüze.En güzel zamanlamadır harflerin itirafı bir gün.En güzelidir yazabilmek uzun zaman sonra.Yaşamı hissettirdiği için,iliklere kadar.