Geçen gece Veronika ölmek istiyordu.
''Ölüm,mavi boş bir kafestir kimi zaman''

Kaçışlar...Sokaklardan,koridorlardan,gözlerden kaçışlar,sözlerden kaçışlar.Duyulmaktan korkulan.
Sevmiyorum diye kaçışları,arta kalan oluyorum çoğu zaman da içimde söyleyemediklerimle.Ve cesaret edemediğim yazmalara,konuşmalara boş duvarlara.Ya da birtakım cesur insanlara.
Ah Veronika.Senin kadar bencil olabilseydik iyi olur muydu şimdiki halimizden acaba.Ya da sendeki bencillikten birazcık.Düşüncesizlik mi desem ki arkandakilere bakmadan kaçmana.


Geçen gece Veronika ölmek istiyordu.
Büyük bir cesaret göstererek en büyük kaçışa