23.01
Bugün çok değerli biri üzerine yazıyorum.Hani derler ya lise hayatın en güzel zamanıdır,en sağlam dostluklar lisede oluşur diye.Dahasını buldum galiba ben.
Buldum,sonra öğrendim.Sonra öğrendim ben bir çok şey gibi paylaşmayı da.Neyi hissediyorsam yoğurmadan paylaşmayı.Öğrendim samimiyetiyle dinleyen bazı insanlar olduğunu,hala.Bana kardeşliği öğreten birinin varlığını;huzursuzluğu,mutluluğu birbirimize dağıtmayı,tek bir yürek yaşamayı.
Beraber de öğrendik bir çok kez.İnsanların ne denli değişken olduğunu bir sene içinde gayet.Oturup karşılıklı,okumayı öğrendik mısra mısra şiirleri çekinmeden.Saklamadan ne yazdığımızı,hissettiğimizi,sevdiğimizi.Ha sevmeyi de birlikte öğrendik biz.Yağmurlu bir günde içilen sıcak kahveyi,parasız günlerimizdeki simit-çayları sevmeyi.En çok da insanları da sevdik.Güzel sevmeyi,birlikte öğrendik biz.
Sevdik,sonra da tanıdık.Yandık sevgimize daha yeni tanıdığımız.Güzel hislere yandık da yine birlikte kurtulamadık.Sevdiğimizle kaldık,bir de hüzünlerimizle.
Omzuna yatıp ağlamayı,güzel üzülmeyi öğrendim.Öğrendik.Üzülmemiş gibi yapmayı da.
Bir sene oldu,kimisine kısacık bir zaman,bize de kocaman bir süreç.Tanımak için;yepyeni hayatları,sevinçleri,hüzünleri.
Şimdi de bir şiir okuyoruz beraber mesela,aynı şarkı çalıyor kulağımızda.Öğrenecek çok şey var daha beraber.
İyi geceler.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder