Hoop!Tekrar ben.Herkese merhabalar,iyi tatiller,iyi akşamlar.Diskolarda dımtıs dımtıs geçen yaz akşamlarınızda naçizane yazıcığıma vakit ayırdığınız için kocaman teşekkürler.
Bu akşam yine,kulaklığı takana kadar,depresiftim bir parça.Bu yaz evde olduğum sürece öğrendiğim tek  şey;insanın yapacak bir işi olmayınca depresif takılması.Ve bu durumun en güzel örneği de şu satırları yazıyor şimdi.
   Yapılması gereken bir şeylerin olmaması beni daha bir tembel yaptı bu süreçte galiba.Okul zamanı zevk aldığım çok şeyi sıkıcı buluyorum mesela.''Eve varsam da şunu yapsam.'',"Of keşke şu filmi izlemeye vaktim olsaydı."cümlelerini sıklıklar kullandığım zamanlardaki hevesimi de bulamıyorum.
   Yaz başından beri kütüphanemdeki bir sürü güzellik bana bakıyor,izlenecek filmler listelenmiş lakin benim yaptığım iş,yatmak,depresif hallere bürünmek;okulu,arkadaşları ve birilerini özlemek,yine bir şey yapmayarak yatmak.Bir bilen,duyan,ilgilenen bakabilir mi acaba bu durum nasıl sonlanacak?Yoksa yine 'beklemeye' devam mı.Beklemek diyince aklıma beklediklerim geldi gece gece.Neyse size de bu vahim süreçte yazamadığım tüm yazıların özürleriyle veda edeyim.Daha yapılmayacak çok şey var.Size de güzellikli akşamlar 👋👋👋