06.05.2015

Çarşamba

19.06                                                                                                                                  

 '' Mayıs günleri ve biz Ankara'ya bahar geldi diyemiyoruz çünkü baharı atlayıp direk yaza geçtik galiba.Sabah ceketle çıktığımız eve,ceketimizi koca bir mont ağırlığındaymışçasına zorla taşıyarak dönüyoruz.Lakin bu havalar,kışın ayazdan yeterince nasibini alan biz Ankaralıları yıldırmıyor,aksine bahar coşkusunu tüm bedenimizle yaşıyoruz.Parklar çocuk kahkahalarıyla inliyor,voleybol topları isyan ediyor ''Artık yeter.''diye.

   

   Ben de her zaman olduğu gibi takıyorum kulağıma kulaklığımı,sonu yokmuş gibi gelen,bir kaç şarkılık huzurun içinde dalıyorum sokaklara.Huzurumun sebebi kısa kollu tişörtlerin,tepemdeki güneşin aksine;hayallerim,düşüncelerim.Kafamın içinde kendime kurduğum ütopya.Yanımda olmasını istediğim herkes yanımda,sokaklarda bisiklet süren çocuklar,yürüyüş yolunda el ele yürüyen çiftler.Her şey olması gerektiği gibi ve huzurlu.Ardından şarkı bitiyor ve ben gerçek dünyaya dönüyorum.Fark ediyorum ki zaten olmasını istediğim herkes yanımda;bisikletliler,çiftler.Sonra bakıyorum ki yaşadığım hayat zaten ütopya. ''