Yeni gelen sene bir çok güzellik getirecek beraberinde tabi.Yepyeni insanlar,yeni basılmış mürekkep kokan kitap sayfaları,gişede sıra beklemekten bıkmayacağımız filmler,sayı sayı dergiler de getirecek.Umutlar.Lakin bunların yanında yine aynı şeyler tekrar edilecek.
Birileri öldürülecek gözümüzün önünde.Yine.Biz sesimizi çıkaramayağız korkumuzdan.Aynı otobüste olduğum kıza tecavüz edecekler benden önce indiği durağa yürürken,kadınım diye dayak yiyeceğim bu sene de.Yakılacağım bir kütüphanenin raflarında ve evimden çıkamayacağım.
Alev olacağım ben bu sene yine.Etrafımı küle boğacağım.Kan kokusu duyacaksınız her gün yürüdüğünüz kaldırımda.Bu sene,daha da korkacaksınız yürümeye sokakta.
Yeni bebekler doğacak,tertemiz.Ve büyüyenler olacak.İlkokul bahçelerinden toplanacak izmaritler,ne olduğunu bilmediği bir cinse alçaklıkla laf atan çocuklar da büyüyecek.Evine gidip annesine bile ağlayamayan kızlar.Ya da kocasına yemek hazırlayacak 'çocuklar' daha kalem bile tutamadan.
Yürürken sağımızda birileri dilenecek muhakkak.Bir parça ekmeğe ve onu hor görenlere direnecekler.Ölüme,adaletsizliğe gözleri dolmayanlara direnecekler.
Bazı günler gelecek,ağlayacak bir sokak köpeği,bir kedinin sesini duyacağız mırıldayan açlıktan.Gözleri bağlanmış hayvanların kaçmaya dair çabalarını ve ırkımızı göreceğiz.Kendimizi göreceğiz de sormayacağız ''Niye?'' diye her zaman olduğu gibi.Birçok şey değişecek bu sene,biz aynı kalacağız insanlar olarak.Yine.
''insan insan dedikleri
insan nedir şimdi bildim''
Muhittin Abdal
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder